Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1874-01-01 · Heft 5 · p. Seite 211

durch Rabbi Jechiel ben Joseph vor Ludwig dem Heiligen in Paris. 211 Item concessit, quod Adam 6011t cum omnibus bestiis et hoc in pavadiso, Item dixit et 68t in Talmut, quod Adam postquam peccavit, CXXX annis antequam genuisset Seth, de semine suo quod ventus projiciebat et rapiebat, genult daemones, qui habent corpora. Item dixit quod totum Talmut quantum ad praecepta, et judicia et argumenta et expositiones datum fuit Moysi in monte Sina non scripto, sed verbo in corde ipsius. Item coneessit et est in Talmud, quod Deus dicebat: »Vae mihi quod juravi, et modo quia juravi, quis absolvet me.« Et magistri dixerunt, quod Raba erat asinus, quia non responderat voci Del sic dicens : »Solutum tibi, solutum tibi.« Item dixit et est in Talmud Deum sibi singulis noctibus ter maledicere, quia dimisit et templum et Judaeos subdidit servituti. Item dixit, quod est in Talmut, quod Hellas proplieta frequentabat scholas Rabi etc. Item dixit, quod nullus Judaeus poenam ignis inferni nunquam sentiet et nullus de eis aliqua poena punietur in alle saeculo ultra XII mens es. Item dixit, quod est in Talmut, quod omnium malorum et corpora et animae redigentur in pulverem, nec aliam poenam habebunt post hoc praeter illos, qui ita rebellaverunt contra.Deum, quod voluerunt esse Del et isti punientur in aeternum; internus deficiet, sed internus istorum nunquam. Item dixit quod tres idiotae vel unus magister, qui fuit in terra promissionis, possunt absolvere a voto et juramento leviter facto, 81 poeniteat et non tangat alium, et etiam ex deliberatione facta, et 81 tangat alium, duramodo praesens 1116 sit. Et ponitur exemplum de Sedechia et Nabochodonozor. Supra est. Ende ipse Dominus praecepit Moysi, quod Ir et et faceret se absolvi cöram Jethro de juramento, qu od ei fecerat, quod habitaret cum ipso. Item dixit, quod est in Talmut scriptum, quod qui protestatur in principio anni , quod juramenta et promissiones suae non valeant 1110 anno, 11011 obligabunt ipsum, 81 memor est dictae protestatiouis quando facit votum vel juramentum vel promissum. Dixit tarnen, quod hoc Intelligit de votis vel juramentis vel promissis factis ad seipsum et non ad alium. 14*