Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 9 (1860)
- Issue
- Heft 11
- Article
- Zur Geschichte der Juden in Polen
- Date
- 1860-01-01
- Page
- Seite 444 (sequence 2)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 52% known words query
- IRI
…/2829132-2829248-2829260-2857452--05789-2857505- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
444 Notizen. nobilibus locari solent. Inde odia immortalia, perpetuae de illis querelae. Crimen, saepe nimia, quia impüne licet, bbjectum, nescio an unquarn satis fuerit. Frbxirno hoc anno Lublini, inyentus a ma.tre diu quaesitus puerulus, aquis submersus, dextera au re praecisä, venisque omnibus äcu apertis tenui; atque adeo supremo Regni nostri Tribunalitio L ubline n si j u~ dicio oblatus est. Cunctorum mox animos iagens adversus Judaeos suspicio pervadit: hinc sine mora capti, quos violentissimae praesuniptionea urgebant, tormentis que tarn diu quaesiti, ut unus eorum yi dolorum superatus, paucos post dies obierit; caeteri tandem, quia fateri renuebant, dimissi: fecisse tarnen Judaeos immane hoc homicidium publica fäma est. Accusatos, convictos, damnatosque, ob idem hoc crimen Tridenti Judaeos scripsisse commemini Sabellicum, ex eoque refert in Annalibus suis D1 u g i ss u s noster 2) . . . . Mirum ni nocentes sunt, quos tanta toto orbe premit invidia, fama accusat." Bossius, wiewohl der Freund Menasse's den Israel, war den Juden so wenig gewogen, daß er den genannten Stupesky gleich-- sam aufmunLert, aus allen Kräften der jüdischen Hartnäckigkeit "entgegenzuarbeiten. In seinem Briefe an ihn heißt es: ״Judaeorum de quibus scribis, miseret me prorsüs: merito accusamus Judaeos pertinaciae, sed nec ipsi sumus exsortes, quando apud nostros prope modum tacent Orientis literae, saepeque optimam causam lusoriis magis armis tutamur -qrram decretoriis: ... Quam obrem valde op-to, ut quia multum metuo, ne et in. Üorentissima alioqui gente Polonida, non multum absimilis ratiö sit, eä pro äüthoritate qua magis et magis valebis apud tuos, in hoc prorsus incumbas, ut homines christiani armis sint instructiores adyersüs Judaicam pervicaciam. Spiritus Dei et Scripturae sunt pro nobis. Hae volvendae diu, noctuque ille exorandüs. Apäge maläe caüsae tela', ignes , ferrum;" ־ ־ vr. Kaiserling. 2) Vgl. hierüber Emek Habacha, 75 und Wiener in den Noten zur deutschen Ueberse-ung, 198 f. 3) I, 393; der Brief ist aller Wahrscheinlichkeit nach vorn Januar 1638 datirt.