Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1868-01-01 · 1868 · page 123

XXV Scripturae veteris Testameriti demonstrationibus, antiquorum librorum nostrorum explicatione Thalmudum dementia, aequissimo judicio divae recordationis alte memorati Illmi nominati Archiepiscopi prima laudata et confirmata, postremum igni addictum, criminationes, fraudes, doli, calumniae, mendacia adversariorum nostrorum detecta et condemnata, innocentia nostra examinata, comperta et confirmata, sperabamus jam diuturno malo nostro misericordem Providentiam finem imposituram, et nos viventes in tranquillitate profecturos in gratia ejus, mentem nostram ultra illuminante, sed eadem reliquum imperfectionis nostrae evellere ex animabus nostris adhuc constituit, rursusque via tribulationis ad perfectiorem voluntatis suae agnitionem ingredi decrevit: Transtulit enim ad sinum Abraham patris nostri, brevi post prolatam sententiam, Optimum gregis sui pastorem, Illmum Archiepiscopum, quo e vivis elevato, adversarii nostri iterum tota mole perfidiae suae ultum adversus nos egressi sunt, imo in occasione hac, typho tumentes, totum malitiae suae virus in nos effuderunt, ac ubique persequebantur, pellebant, caedebant, diripiebant. Sacra Regia Majestas verus patriae pater, Dominus noster clementissimus, Rex in orbe subdito Regi Messiae Orthodoxus et Potentissimus, his malis nostris permotus, ubi totum processum operis nostri clementer exaudiverit, Regia sua manu instrumental die undecima mensis Junii Anno 1758. subscriptum promulgare mandavit, non solum alte memorati divae recordationis Illmi nominati Archiepiscopi decretum, ut instantanee exequatur, decernens, verum paterna dementia sua nobis ac rebus nostris confidere in validam serenissimam suam protectionem demandans. Nec huic tarnen, qui nec Deo nec legi ejus, nec promissionibus, nec Prophetis sanctis sunt, adversarii nostri fuere obedientes, sperando enim in multitudine sua, in equis et curribus suis, arridebant sibi, jam maturam perniciem manipuli nostri antevenisse, et nos brevi eradicandos de terra hac, utpote remotos ab auxilio humano, imbelles et semivivos: Deus tarnen ex alto respiciens, in calamitatibus nostris dedit nobis aeneam faciem, qui ubi magis persequebamur, ardentius ejus interpellabamus auxilium, nec defuit accelerans tempore opportuno: nam ante aliquod tempus nonnulli ex coetu nostro, quorum Deus apperuit auri-