Mitteilungen der Gesellschaft für Jüdische Volkskunde · 1898-01-01 · 2 (1898) · p. Seite 49

Mit der kale slofn. Slof ze, slof in dajnem ru, Ma/ ze dajne fcosere ejge'a/ cu! Ma/ ze cu un efn ouf, Kumt der täte un wekt dir ouf. Zol er mir wekn \vi er wil, ly ei mir aima/n di ejgela/ un swajgn stii. (Btlostok, Go uv. Grodno.) 1—6 E“- 1—6 A; darauf folgen die | ersten 4 Zeilen von D und darauf: j Dem ingl in yejder firn, j Bejn besolem ater es bajleuu), Öpilt mir ojs ajn klejne wajle! A klejne wajle wein mir spiln, | Dem kind in yejder wein mir firn, j Wet er lernen a por sures, j Wern mir hern gute pmresVA:,)} | Gute psures mit fil majles, \ Cu der yupe paskenen *ajles. | Set zajn gef ein der gancer weit. j Xosn kale — a fule gelt,; A fule gelt mit mcizl broyem>)\ j Xosn kale a sejne mispoye^)t j 55. Intern kinds käpele Ligt a gilden äpele: S äpele iz fil mit kejrn, In dus kind wet lang giwejrn. Intern kinds ejgele/ Stejen a pur fejgele/: Di fejgele/ hobm gildene hür, In dus kind wet hobm lange jür. .(־5614 Slof ze, 81 of, majn tajer kind, Ma^ ze cu di ejgela/ gi/ un geSwind! Dajn esn un dajn trinkn stejt sejn grejt do, — | Ma/ ze cu di ejgela/af etie/eneso14:j)! j Tejre ciwelonu Mejse merose Der ingl et zogn a (Wolkowisk, Gouv. Grodno.) Sejne hii+pnye mit sejnem trest, — Ogestelt af clraj jor k^st. Unterfirer, Hker bin i/, &iker bin i/, lekax wil i/, — O dos mejn i/, o dos wil i/.׳ O, cu majne eures stejt di swiger afn tir Un zogt )1a/zltnuA:lH) far ajere snir: "Mftzlhne, genunum a man “An eiventn-w™'*), on klejder un on “Abi majn to/ter ot a man.“ (Gouv. (’ernigow.) Intern kinds nejzele Stejt a gilden giejzeie: Dus giejzeie iz fil mit gitu wajn, In dus• kind wet zajn gezint in fajn. Intern kinds bä/ele Stejt a gilden tä/ele141): S tä/ele ot gildene fis, in dus kind wet zajn gezint in fris. (Gouv. Bessarabia.) Dzades14■'•) un bern i do umednm11(;), Zej gejen nfile in drousn arum : Zej obm sejne mejdela/wejnendik gefunen, Obnt zej ge/apt un arajngeworfn in brunim. Slof ze, 8!of, majn tajer kind, Ma/ ze cu di ejgela/ gi/ un geswind! Dajn esn un dajn slofn iz do/ erst 1 der grund144), — j Ma/ ze cu di ejgela/ un stej mir j uf gezund! Dzades un bern i do in ale ekn, Mit di grejse torbes141) un mit di lange stekn: A jingele, wos wejnt un wil nist gut zajn, Slogn zej im on un warfn in torl)e araju. Dir iz do/ ict ajn jeder mekane14H)! Weste mirce7n]4iJ) zajn a grejser taneK,01, West do/ dajne eitern becirn11’־) un besejnen, Past do/ nist far dir cu pjescen15-) za/ un cu wejnen! (Belostok, Gouv. Grodno). (Fortsetzung folgt.)