Zeitschrift für hebraeische Bibliographie
- Journal
- Zeitschrift für hebraeische Bibliographie
- Volume
- X (1906)
- Issue
- 4 (Juli-August 1906)
- Date
- 1906-07-01
- Page
- Seite 114 (sequence 18)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 64% known words query
- IRI
…/2254995-7565916-7600163--1992-2256902- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
ii4 In der ״Bibliotheca Babbinica“, die sieh an das Florilegiuih Babbinicüm anschliesst (F0U0 547—642) und 780 Nummern umfasst, erwähnt der Autor Leo an nicht weniger als sieben Stellen, von denen aber der Index nur zwei verzeichnet, allerdings die ׳Häuptstellen. Er nennt keinen Autor so oft und spricht von keinen!so ausführlich und mit Solch tiefer Verehrung. Er sagt ausdrück־ lieh« dass er in Florenz und Venedig sein Schüler gewesen und dass er auf seine Anregung seine rabbinische Bibliothek angelegt hat. Tatsächlich verzeichnet PI. zum überwiegenden Teile venezianische Drucke, solche sind ganz besonders diejenigen, die er vermittels an ׳ihre Seite gesetzter drei Sterne als in seinem Besitze befindliche bezeichnet. Diese hat ihm ohne Zweifel zum Teil Leo beschafft, der zu Gfficinen und Verlegern vielfache Beziehungen hatte.1) Ich gebe nun hier die nötigen Auszüge. ' P. 588, No. 323 — ״Midhbar מדבר יהודה לח יהודה אחדי ממודינה ‘Jehudäh, Desertum Judae. Tit. ex Ps. 63. 1. Liber Concionü est B. Judae- Leonis Mutinatis, sumae inter hodiernos Italiae Babbinos auctoritatis, quem primum Florentiae, anno 1609, deinde biennio post Venetiis praeceptorem habuimus in Babbinicis, a quö exemplar quod penes nos est, dono - recepimus. Atque is ille est, cujus maxime cura ■et studio Biblothecam nostram Babbinicä instruere coepimus. Post cönciones autem, praesertim lugubres, adiieiuntur saepe קינות Einoth, id est, naenia seu epicedia, inter quao eminet illud, quod Auctor composuit in obitum cujasdam Mosis Hebraei; magistri quondam sui,. et extat fol. 70. tanto ingenij acumine, ut ,iisdem verbis Hebraice et Italice legi et exponi possit: ut liquet ex eins exemplari, quod hic apponere non pigebit in gratiam benigni Lectoris“. Nun folgt diese קינה (cf. Leos Briefe, hebr. Teil p. 36, ii. 2). Nach der Herübernahme des hebr. und ital. Textes fahrt Plantavit fort: ^Placet etiam in huius Auctoris celeberrimi commendationem, hic afferre carme illud Hebaicum, quod ipse Venetiis composuit, quo tempore Serenissimus Senatus speciali festo diem natalem Delphini Gallici, hodie felicissime regnantis, celebrat, illudque una cum älio vulgär! carmine hic etiam mox substituendo, Praesidi de ג) Ueber die Herkunft seiner rabbinischen Bibliothek äusaert sich PI. fol.. 680, No. 688 wie folgt: ״Ita ramm autem est [שירים וזמירות ותשבחות לר׳ שלמה מזל טוב, Konstantinopel 1548J, ut vix iuter Italos et Qermanos Judaeos inueniatur. Nos exemplar, quod habemus, nacti sumus ßomae tempore Bullae Paulinae de professoribus linguae Hebraicae, Syriacae seu Ohalducae, et Arabicae in singulis Gatholicoram Academüs instituendis: quo innumeri illarum linguarum Codices ex variis Orientalibus partibus ad has Occidentales aduecti fuerant: indeque potior pars librorum nostrorum Rabbinicorum prodiit“.