Ha- Meʾasef · 1794-01-01 · מחברת שניה (1794) · p. [Seite 76]

< קע) ןןמה! האטטן חכמינו *״} לעכט , m \m דען $5ד* אין דער חורה , לא הוסיפו ולא תגרעו ,יפאן4נירא vm\ ערקןעהר) , לא תוסיפו כדי שלא תגרעו י מיהר *v>(to ניכטס הינלוטקק ךו^יט מיקר ניכטט פתוינדרט , כי כל המוסיף גורע , דע ן!•וער גו י פין טה1ט א1נד מ^עכן איברטרייבט , טארעט דער 4!טןואכע , כי עי״ז העקר נעשה hsv וחטפל^ כעשה עקר וויי) הירר1רך ג!ועהנןיך דייו הויפטמ *אכע לוד נעבנואכע , א1נד דיון נעבנואכע לוד הויפט" שאכע ווירד . ןיידר איוטט אבר ביית דען 1וייטטן ואכן אין אוטרער הייןי4ן רעוי4יאן וא ער^אנן.) , אונדדיועט איוט דע) אויך היר דער פאן! pm דאט נו בפאן\.ן וואט איס זוהר טטעהט ) פאן pin עט 4ארנאך?יכט איינ^טויט אטט , אב ער עבט , אדרב)אש אונטר4טאבן וייא , אונדאין רעק וועגי4טטענט ועהר פי)ע טטעןןן4אנ) אונןיי4באר נייער) אורטפרונ4ט וינד (4) < ווערדן ניכט^ר דיא דייטןיכטטן אויטטפריכע רעך מיהו אם בעלי הקבלה מיומירין יש להחמיר ג״כ , ואס לא הוזכר כגמרא וכפוסקים אע״פ שנזכר בקבלה , אין אנו יכולים לכוף לנהוג כך (א״ח p׳ כה במ״א). (4) m\ ועהע וואט הרב ר׳ יעקב עוודן!נ"} אין pm )וטפחת טפריע היריבר 4וא4ט האט ♦ . לוואר האט ערטט4אנ] נייןיך יע>ואנד איין טפר הערויט44עבן , ןוארין ער ניבט נו ר דיא אנ4פאכטנן טטעןן! דעט זוהר לו פרטהיידי4] ווכט , ואנדר)אויךואדרייטט איוטנמך נייכאפפגבארעפרפעןטו,נ4ן לו רען א1טן הינלוצופיק t ׳ יופיין